DERKEN BÜYÜDÜK İŞTE...


El ele oynayıp,en masumane şarkılarımızı mırıldandığımız

çocukluğumuzun en güzel,en yeşil yamaçlarında

koşturup durduk önce...

Sonra yarıda kesilen şarkımızın ahengiydi bize kalan.

Ardından kırık dökük hatıralar...

Bir tarafta rengarenk hayallerime denk bilyelerim,

yanıbaşımda yeşeren umutlarım...

Derken kaybolan herşeye inat

sadece toz pembe hayallerimle,

bembeyaz ümitlerim kalakaldı benimle.

Unuttuk mu dersin elma şekerinin tadını,

ya saklanmadan duramadığım sokak kuytuları?!

Baktım ki,

geçmişten göz kırpan minicik bir elmiş maziden kalan...

Derken büyüdük işte!

Derken biz de büyüdük...

Ve büyüdü herşey...

S.Esra S.
~vaktivisal~
2007