~İLk Ve SoN~

"İşte bu mektup...
yaşanmış ve yaşanmakta olanlara dair 'ilk' ve 'son' bir mektup.."

~~~~

Ben, bu gece avuçlarımda biriktirdim yalnızlığı...kimsecikler bilmedi,görmedi,işitmedi!...
Kalbimin mihmandarlığında çıktığım bu yolculukta,bir kaleme esir düşmüştü ellerim.
O yazdı ben sustum,ben yazdım o sustu...

Bu mektup...
'İlk' ve 'son' mektubumdu...
'İlk' ve 'son' haykırışım...
'İlk' ve 'son' fasıl...

İlklere dair ne varsa yüreğimde yeşerttiğim, hepsini topladım yığdım önüme.Son demleri çıkarıp attım hafızamın bir köşesinden.Yüreğimin kayıplarda kalmış bambaşka bir köşesine iliştirdim yaşanmış her bir 'Son'u...
'Son'ları koydum bir kenara, 'İlk'lerimle sesleniyorum şimdi ötelere! :

İlk hayal...ilk gerçek...
İlk sükut...İlk sözcük...
İlk sitem...İlk tebessüm...
İlk keder...ilk gülüş...
ilk ayrılık...
İlk sevda...

ve daha ne varsa...

İlklere dair ne kaldıysa zulamda, onlar damlıyor kalemimin mürekkebinden;hece hece,damla damla,uzaktan uzağa;çıkageliyorlar ürkek adımlarla...

Her bir sözcük özenle seçilirken, yine itina ile dökülmeli şu beyaz zeminin belli belirsiz satırlarına. Zira, kimseyi incitip,üzmemeli hiçbir asi kelime!

Herbir cümle 'ilk'lerimle başlayıp,derin bir "ahh" ile bitmeli yada hayata dair kurulan her cümlenin en alışılmadık sonunda bir 'ilk'i yadetmeli...Ardından, kaçışı olmayan uzun,upuzun bir nokta kondurmalı her cümlenin iç acıtan bir sonraki sonuna.
Derin bir nefes alıp vermeli ve mektubumun o yanık kokusunu her defasında içine çekmeli...

İşte bu mektup...
yaşanmış ve yaşanmakta olanlara dair 'ilk' ve 'son' bir mektup..
Bu son cümlede hatırlanmaya değer son bir arzu,son bir veda bıraktım peşimsıra.
Ve istedim ki, ilk ve Son mektubum bu sessiz mısralarla son bulsun!
son bir Not...
Acıklı şiirler karşılamaz seni zarfı ilk açtığında, arzı hal etmekte değildi niyetim...Yollarına güller de dökmedim kırık dökük kelimelerimin...
Sen sadece var oku!
Başı dumanlı her bir harfin kıyısına iliştirdiğim kayıplarıma erişirsin belki...

...
..
S.Esra S.
~vaktivisal~
Aralık 2008