MEKTUPLAR

"Yada mektuplar vardır,gidecek belli bir adresi bile olmayan ..."
~~~~

Nice yazılmış mektuplar vardır;buruk,hazin dolu...kimi zaman insanın içindeki mutluluğu yeşerten bir saadet muştusu,kimi zaman çok eski zamanlarda gönderilmiş ve artık gönderenin çok ama çok uzaklarda olduğu...

Nice yazılmış mektuplar vardır,ki en çokta hüznümüze tanıklık eder.

Tek birşey var ki asla unutulmayan:Samimiyeti,mutluluğu yada sevdayı kendine siper edinmiş duygu yüklü mısralar.Bazen acı dolu bir iz bırakır yüreğinde,yaralar seni en derinlerden.Bazen ise kuşatır etrafını bir sevda bulutu,bahtiyarsındır her zamankinden.Bir yar,bir ana,bir baba belki de bir arkadaş mektubudur bu.

Yada mektuplar vardır,gidecek belli bir adresi bile olmayan mektuplar...Yüreklerde saklı kalmış kelimeler vardır ya,söylenmek isteyipte birtürlü söylenilemeyen.Cümleler vardır hatta mektuplar vardır,daha yazmaya başlamadan yarıda biten ve bir daha asla tamamlanamayan mektuplar...

Yitirilmiş duygular artık kimsesizliğin ardına sığınmakta,güz yaprakları gibi solmakta insan her geçen gün ve her geçen saniye.Hayat olanca hızıyla bizi önüne katmış bir oraya bir buraya savurmakta.

Yaşamlar vardır ya...Geçit vermez dağlar misali,ilerleyemezsin daha ileriye.

Yaşamlar vardır,sisli bulutlar arasında gözgözü görmeyen,kara bir uçurumun kenarında.
Yaşamlar vardır,baharlar getiren yüreğine...Sevda damlacıklarıyla seni sırılsıklam eden...
Yaşamlar vardır mis kokulu ve tüm dillerde onların bitmek bilmeyen sonsuzluk türküsü,duyulur öteki alemlerden.
Ve yaşamlar vardır,sessizliğin kucağına doğan,sessizce yaşanıp,sessiz sedasız biten...

Yaşamlardan arda kalan tek izdir mektuplar.
Bir gün son bir defa bile ardına dönüpte bakamadan terk edip giderken bu diyarları,geride bırakacağın bir çok şeyden en anlamlısıdır belki.Koca bir hayatı sığdırmışsındır kimi zaman bir sayfaya,kimi zaman itiraf etmişsindir herşeyi,en temiz ve en saf haliyle bırakmışsındır parmaklarının arasında kayıp giden kalemden o çekingen kelimeleri.
Yıllar sonra çıkartırsın bir köşeden,okursun,okursun...yine de okursun defalarca...Bir gözyaşıdır bazen sana eşlik eden yada bir özlemdir,hasrettir geçmişe dönmek isteyen...Ama kalbinin herzaman en müstesna köşesindedir buruk bir mutluluk.Geçmişten kalan ufacık bir hatıra,bir iz bile yeter sana.Belki de bunların en güzelidir mektuplar,en içlisi,en samimisi,en değerlisi...

Kalbini konuşturur sanki insan.

Belki de artık atmaya mecali bile kalmamış o yorgun kalbin sözcülük eder sana,dökülür titrek ellerinden o kırık dökük mısralar bembeyaz zemine...
dökülür birer birer...

S.Esra S.
~vaktivisal~
Aralık 2002