TANIMSIZ


Geceleri kentin ışıkları yanıyor bir bir,
Beni ise bu köhne yıldızlar aydınlatıyor.
Boğazımda düğümlenmişken tüm kelimeler
Zihnimi iplik iplik düşünceler kuşatıyor.

Sararan ufku seyre dalıyor ah şu gözler...
Doğan güneş batan güneşe inat doğmakta.
Hakkı rehber,aşkı siper bilince bu sözler,
Ruhuma inceden bir güzellik dolmakta.

Gözlerim tanıdık bir yüz arıyor yine köşelerde
Kimi masum kimi hodbin çehrelerde.
Yıkık dökük kalmış virane gönül; biçare...
Bir ses,bir soluk mu dersin;
duyuluyor ötelerde...

S.Esra S.
~vaktivisal~
2005